قانون کار >> فصل اول – تعاریف کلی و اصولی
ماده 1- كليه كارفرمايان، كارگران، كارگاهها، مؤسسات توليدى، صنعتى، خدماتى و كشاورزى مكلف به تبعيت از اين قانون مى باشند.
ماده 2- كارگر از لحاظ اين قانون كسى است كه به هر عنوان در مقابل دريافت حق السعى اعم از مزد، حقوق، سهم سود و ساير مزايا به درخواست كارفرما كار مى كند.
ماده 3- كارفرما شخصى است حقيقى يا حقوقى كه كارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دريافت حق السعى كار مى كند. مديران و مسئولان و به طور عموم كليه كسانيكه عهده دار اداره كارگاه هستند نماينده كارفرما محسوب مى شوند و كارفرما مسئول كليه تعهداتى است كه نمايندگان ...
|
قانون بیمه بیکاری
ماده 1ـ كليه مشمولين قانون تأمين اجتماعي كه تابع قوانين كار و كار كشاورزي هستند مشمول مقررات اين قانون مي باشند . تبصره ـ گروههاي زير از شمول مقررات اين قانون مستثني هستند . 1- بازنشستگان و از كارافتادگان كلي . 2- صاحبان حرف و مشاغل آزاد و بيمه شدگان اجباري . 3- اتباع خارجي . ماده 2- بيكار از نظر اين قانون بيمه شده اي است كه بدون ميل و اراده بيكار شده و آماده كار باشد . تبصره 1ـ بيمه شدگاني كه به علت تغييرات ساختار اقتصادي واحد مربوطه به تشخيص وزارتخانه ذيربط و تائيد شوراي عالي كار ...
|
فصل دوم – قرارداد کار
مبحث اولتعريف قرارداد كار و شرايط اساسى انعقاد آن
ماده 7 – قرارداد كار عبارتست از قرارداد كتبى يا شفاهى كه به موجب آن كارگر در قبال دريافت حق السعى كارى را براى مدت موقت يا مدت غير موقت براى كارفرما انجام مى دهد.
تبصره 1- حداكثر مدت موقت براى كارهايى كه طبيعت آنها جنبه غير مستمر دارد توسط وزارت كار و امور اجتماعى تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
تبصره 2 – در كارهايى كه طبيعت آنها جنبه مستمر دارد، در صورتى كه مدتى در قرارداد ذكر نشود، قرارداد دائمى تلقى مى شود.
ماده 8- شروط مذكور در ...
|
فصل سوم – شرایط کار
مبحث اولحق السعى
ماده 34 – كليه دريافتهاى قانونى كه كارگر به اعتبار قرارداد كار اعم از مزد يا حقوق، كمك عائله مندى، هزينه هاى مسكن، خواربار، اياب و ذهاب، مزاياى غير نقدى، پاداش افزايش توليد، سود سالانه و نظاير آنها دريافت مى نمايد را حق السعى مى نامند.
ماده 35 – مزد عبارت است از وجوه نقدى يا غير نقدى و يا مجموع آنها كه در مقابل انحام كار به كارگر پرداخت مى شود.
تبصره 1 – چنانچه مزد با ساعات انجام كار مرتبط باشد، مزد ساعتي و در صورتيكه براساس ميزان انجام كار و يا محصول توليد شده باشد، كارمزد ...
|
فصل چهارم – حفاظت فنی و بهداشت کار
مبحث اولكليات
ماده 85 – براى صيانت نيروى انسانى و منابع مادى كشور رعايت دستورالعملهايى كه از طريق شوراى عالى حفاظت فنى (جهت تامين حفاظت فنى) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى (جهت جلوگيرى از بيماريهاى حرفه اى و تامين بهداشت كار و كارگر و محيط كار) تدوين مى شود، براى كليه كارگاهها، كارفرمايان، كارگران و كارآموزان الزمامى است.
تبصره – كارگاههاى خانوادگى نيز مشمول مقررات اين فصل بوده و مكلف به رعايت اصول فنى و بهداشت كار می باشند.
ماده 86 – شورايعالى حفاظت فنى مسئول تهيه موازين و آئين نامه هاى حفاظت فنى می باشد و از اعضاء ذيل ...
|
فصل پنجم – آموزش و اشتغال
مبحث اولكارآموز و مراكز كارآموزى
1 – مراكز كارآموزى
ماده 107 – در اجراى اهداف قانون اساسى و به منظور اشتغال مولد و مستمر جويندگان كار و نيز بالا بردن دانش فنى كارگران، وزارت كار و امور اجتماعى مكلف است امكانات آموزشى لازم را فراهم سازد. تبصره- وزارتخانه ها و ازمانهاى ذينفع موظف به همكاريهاى لازم با وزارت كار و امور اجتماعى مى باشند.
ماده 108 – وزارت كار و امور اجتماعى موظف است برحسب نياز و با توجه به استقرار نوع صنعت موجود در نقاط مختلف كشور براى ايجاد و توسعه مراكز كارآموزى ذيل در سطوح مختلف مهارت اقدام نمايد:
الف – ...
|
فصل ششم – تشکل های کارگری و کارفرمایی
ماده 130 – به منظور تبليغ و گسترش فرهنگ اسلامى و دفاع از دستاوردهاى انقلاب اسلامى و در اجراى اصل بيست و ششم قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران كارگران واحدهاى توليدى، صنعتى، كشاورزى، خدماتى و صنفى مى توانند نسبت به تأسيس انجمنهاى اسلامى اقدام نمايند.
تبصره 1 – انجمنهاى اسلامى مى توانند به منظور هماهنگى در انجام وظايف و شيوه هاى تبليغى، نسبت به تأسيس كانونهاى هماهنگى انجمنهاى اسلامى در سطح استانها و كانون عالى هماهنگى انجمنهاى اسلامى در كل كشور اقدام نمايند.
تبصره 2 – آئين نامه چگونگى تشكيل، حدود وظايف و اختيارات و نحوه عملكرد انجمن هاى اسلامى موضوع اين ...
|